Ηλίας Σκυλλάκος: «Ανεμόσκαλα»

Στη στήλη διαγραμμίσεις θα ταξιδεύουμε μαζί από εδώ και στο εξής. Σκέψεις, ποίηση… ψυχοθεραπεία

Ανεμόσκαλα

Την ανεμόσκαλα κρατώ και ταξιδεύω
Πάνω απ΄τα έρημα χωριά και τις σακατεμένες πόλεις
Ερπύστριες βλέπω να τσαλαπατούν της νιότη μας το μέλλον
Βλέπω της πόρνης το θεριό με κοφτερά τα δόντια
Της θλίψης την ανεμελιά να μας σαρώνει όλους
Διάλεχτε αφέντες, δούλοι και θεοί που θέλετε να πάω
Θέλετε τους μακρινούς παράδεισους να φέρω;
Θέλετε την δόξα ολόκληρη στα χέρια σας να αφήσω;
Θέλετε μήπως όλα τα καλά του κόσμου να σας δείξω;
Ζητήστε αφέντες, δούλοι και θεοί τι τάμα να σας κάνω

Θέλετε μήπως όμορφα τραγούδια να σας γράψω ;
Να τραγουδώ χαρούμενα και ψεύτικα στιχάκια;
Θέλετε Ποιήματα μουγκά και λιγδωμένες λέξεις;
Στα σκλαβοπάζαρα να βρω ζωή, στην έρημο λουλούδι;

Την ανεμόσκαλα κρατώ και ταξιδεύω
Πείτε μου τι θέλετε και εγώ θα σας το δείξω
Θα βρω τα όνειρα μισά και τις κουρελιασμένες λέξεις
Θα βρω παιδί χωρίς χαρά, χαμόγελα να στέλνει
Στα ημιτελή τα όνειρα και στη μισή αλήθεια
Στης μάνας την απόγνωση και στου φτωχού το χάδι
Στο κλάμα τούτο που γεννά πελώρια λουλούδια
Την ανεμόσκαλα κρατώ και ταξιδεύω

Ηλίας Σκυλλάκος

 

Αφήστε μια απάντηση

(*) Required, Your email will not be published